დალი მუხაძე

* * *
ნახე, მზე დღეს როგორ ამოდიოდა?
საფეთქლებზე სუსხმა გადამიარა.
ქარვისფერი ცაცხვს ფოთოლი სცვიოდა
გაქრა გულზე ძველისძველი იარა.

ნახე, მზე დღეს როგორ ამობრიალდა?
დამავიწყდა წვიმები და ავდრები.
სულის ჩიტი სამღერლად აწრიალდა,
ამერია აზრები და დავთრები.

მთებზე იწვა ნისლი ცისკენ ახრილი
და ნარინჯი ბაღებს გადაეღვარა.
იდგა ჩემს წინ შემოდგომა დაღლილი
მკერდზე ოქროს დალალები ეყარა.

* * *
საიდუმლოა!
ვერ უნდა მიხვდე
როგორ ჭკნებიან
თეთრი ვარდები.
როგორ ნელ-ნელა
იშრიტება
წყარო იმედის
მარგალიტებად
დაიღვრება ცვარი ბალახზე
და მტრის ჯინაზე
ცხრაჯერ აღარ გამეცინება,
როცა ვიქნები
უშენოდ!…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s