დალი მუხაძე

* * *
ძალიან ეცადე – არ შემყვარებოდი,
გაკრთობდა ღიმილი, სიტყვა და სიმღერა,
ძალიან ვეცადე – არ შემყვარებოდი
მაგრამ… ვერ შევძელი ვერა და ვერა.
მზეობენ ალვები და … შემოდგომაა…
დაბორიალებენ ღრუბელთა ფთილები,
მე უკვე მიყვარდი, არ შემიყვაროო
სანამ მეტყოდი და გამაფრთხილებდი.
ახლა კი… რაღა დროს!
ქარს ძველი ფოთლები
სულ შენი სახლის წინ
მიმოუფანტია.
როგორ დაგაჯერო, მართლა, არ ვთამაშობ!
ვერაფრით მოვირგე გულგრილის მანტია.
ზოგჯერ რა ძნელია ყოფას უარყოფილს
დაუსვა სულ ბოლო ობოლი წერტილი.
ამ ბინძურ ჭაობში ეძებდე მარგალიტს
და მერე არ დარჩე სასოწარკვეთილი.
ო, როგორ ეცადე არ შემყვარებოდი,
დრომ შენც გადაგაწნა მხურვალე შოლტები.
გახსოვს, მეც შეგპირდი არ შეგიყვარებდი
მაგრამ… ეჰ… ვერაფრით, ვერაფრით
გშორდები.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s