* * *

როგორ მინდოდა ერთი ფუთი
მარილის ნაცვლად
სულ ერთი წვეთი თაფლი მესვა
იის ფიალით,
როგორ მინდოდა დრო ქცეული
ფერფლად და ნაცრად
გადამერჩინა და დამეწყო
კვლავ ხეტიალი.
გავუჩინარდი… და ოცნებაც
წაიღო ქარმა.
ზღაპრულ კოშკისკენ უკვე აღარ
მიმიხარია,
ის თეთრი ვარდი, შენი გული
და შენი სიტყვა,
ამშვენებს ლარნაკს ჩემს ოთახში
დიდი ხანია.
როგორ მინდოდა ამეცდინა
შხამის ისარი
და ჩვენი ყოფა უსასრულო
სიზმრად მექცია.
მაგრამ რა ვუყოთ,
დასანანი მხოლოდ
ის არის,
რომ კიდევ ერთი
ქალი მოსწყდა
შენს კოლექციას.

დალი მუხაძე

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s