ნაცრისფერი დღე


დადგა ნაცრისფერი პერიოდი.

აი, ამას ვერ ვიტან, როცა ასეთ ხასიათზე ვდგები ხოლმე.

როცა არაფერი გახარებს და ყველაფერზე ნერვები გეშლება, ღიზიანდები. ვერავის ვერ იტან. იმას ვერ აკეთებ, რაც გინდა რომ გააკეთო. ისეთი გრძნობა გაქვს, რომ ყველა შენს წინააღმდეგაა მომართული და მერფის ყველა ის დაუწერელი კანონი, რაც არსებობს ბუნებაში (ან არ არსებობს) ახლა, ამ წუთას კანონობს შენს წინაშე (ნუ, კარაქიანი პურის კარაქის მხარით ძირს დავარდნის ვარიანტში, რა).

ოდესღაც, ძალიან დიდი ხნის წინ დავწერე ეს ლექსი და ახლა როგორ უხდება დღევანდელ დღეს:

ვხედავ ნაცრისფერს, ისევ ნაცრისფერს,
ირგვლივ ყოველი ნაცრისფერია,
დღეა პირქუში, დღეა გაძრცვილი
და მეორდება მთელი წელია.
მთელი წელია პირქუში დღეა,
ასე მგონია მთელი წელია.
ჩემი ჭადრებიც, ჩემი ფანჯარაც,
ჩემი ფიქრებიც ნაცრისფერია.

სახლის კედელზე აწერია: “1 + 1 = 1″ და გამახსენდა, რაღაც ფილმშია: „ერთ წვეთი და კიდევ ერთი წვეთი, ეს ორი წვეთი კი არ არის, არამედ ერთ დიდ წვეთია”-ო. აი, რას ნიშნავს ეს წარწერა.

ამ პოსტს ძალიან უხდება დალი მუხაძის გრაფიკა.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s