შეხვედრა

შენ ქუჩაში უცებ შემხვდი მაშინ,
ქალიშვილი მოგყვებოდა კდემით.
“გამარჯობა, – დაბნეულად მითხარ, –
გაიცანი, საცოლეა ჩემი”.

“მომილოცავს!” – გითხარი და მყისვე
ვერც კი მივხვდი, რას ნიშნავდა ცოლი.
გაგიღიმე, ჩამოგართვი ხელი
და მხრებიდან დავიბერტყე თოვლი.

გაიღიმა ქალიშვილმაც წყნარად,
“გვეჩქარება, გვაპატიეთ…” – მითხრა.
მერე ხელი გაგიყარა მკლავში
და არაფრით გათქმევინა სიტყვა.

მე გავფითრდი, გამიშეშდა ხელი,
იდგა ზამთრის სუსხიანი დილა.
მე ვიდექი თოვლიანი ხის ქვეშ,
თქვენ ბილიკზე მიდიოდით ფრთხილად.

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s