დალი მუხაძე

* * *
მთებმა დაიკრეს
ღრუბელთა ჩრდილი
ხნულებში ელავს
გზა ოქროსფერი,
მძინარე ბალახს
ცრემლი აქვს დილის,
სიცილი უნდა –
სხვა არაფერი!

* * *
ზღვა, როგორც სარკე
ცას ირეკლავდა,
შორს თეთრად ენთო
ეული აფრა.
სურათი მარკეს
პეიზაჟს ჰგავდა,
მზემ ჩაყვინთა და
ნაძვებში გაქრა.

* * *
რატომ არ ვიცი
და მაინც ვიცდი,
ცდაში ვერავინ
შემეცილება.
ჯიუტად ვამბობ:
“მაინც მოვიცდი!”
და შენ, ჭადრის ხევ,
რად გეცინება?

* * *
წვიმა…
წითელი ვარდი…
ლექსები ბლოკის…
მცივა…
ნამგალი დარდის
შავ ფიქრებს მომკის…
გნატრობ…
ვეღარ გავწყვიტე
კისერზე თოკი…
წვიმა,
წითელი ვარდი,
ლექსები ბლოკის…

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s